De hoedjes van mijn moeder
Op de laatste foto nog een portret van mijn moeder, zonder hoedje.
Zonder mensen om je heen die anders zijn dan jij, zul je nooit werkelijk groeien.







« Februari | Hoofdmenu | De kou overwinnen! »
Op de laatste foto nog een portret van mijn moeder, zonder hoedje.
TrackBack URL van dit bericht:
http://beheerpagina.web-log.nl/t/trackback/316389/5606710
Hieronder vind je links naar weblogs die verwijzen naar De hoedjes van mijn moeder:




Barack Obama: Dreams from My Father: A Story of Race and Inheritance
Kristen Heitzmann: Unforgotten (The Michelli Family Series #2)
John Grogan: Marley & Me
Nederlands: Marley en ik. Een verrukkelijk boek voor hondenliefhebbers. De belevenissen van John Grogan en zijn gezin met hun eerste hond. Vol humor en met een aandoenlijk eerbetoon aan Marley.
Francine Rivers: The Atonement Child
Nederlandse titel ´Een kind van verzoening´
Francine Rivers: Redeeming Love
Nederlandse titel ´Bevrijdende liefde´. Prachtig boek over vergeving.
Cynthia Voigt: De Tillermans
De zwerftocht van vier kinderen op zoek naar een huis. De eerste 3 delen van de serie: Onder de blote hemel, Samen onder dak, Het verhaal van Dicey. 'Juweeltjes van spanning en emotie'.
hallo chris, wat een leuk verhaal weer!!!
enne........lijn 9????
volgende week even over praten, want ik zal wat in lijn 9 gezeten hebben in mijn jeugd!!!!!!!!!!
groetjes, syl
Geplaatst door: sylvia(willemien) | 3 februari 2010 om 16:35
Geweldig, ook jij heb dus een hoedetik, net als ik overgens. Want ik heb nog de oude hoedjes van mijn oma( ze zijn me erg dierbaar). Onze kinderen(bijna 13 en 17) zijn er inmiddels klaar voor om terug te gaan. Natuurlijk beseffen ze dat weer hun hele leventje even op de kop wordt gezet. En vooral Nikkie heeft het er moeilijk mee om haar eindelijk net verkregen hele goede vriendinnetjes weer te moeten verliezen. Vandaar dat we ook het liefst terug richting Roosendaal zouden willen, maar uiteindelijk telt er maar een ding en dat is werk! Maar ze zijn flexibeler dan wij denken hoor. Joey was 14 toen we deze kant op kwamen en ook hij heeft het gered.
Dikke knuffels vanuit Virginia van mij
Geplaatst door: miranda sol | 3 februari 2010 om 17:55
Wat een prachtig verhaal Chris. En zo liefdevol beschreven. Ik ben er een beetje ontroerd van dat je zo'n persoonlijk verhaal met ons wilt delen. Dank je wel!
Geplaatst door: Tineke | 3 februari 2010 om 19:02
Ik ben ook geen hoedenmens, het staat me gewoon niet. Wel mooie nostalgische foto's.
Ik weet nog niet wanneer ik de sew ezi krijg, het is een levertijd van 2 tot 5 werkdagen. Ik hoop dat ik hem wel het weekend ontvang.
fijne avond.
groetjes Elly
Geplaatst door: Elly L. | 3 februari 2010 om 19:33
Dit klinkt bekend.
Elke week naar de kapper en een hoed, dat was mijn moeder.
Wat hebben wij het dan veel makkelijker.
Gewoon kortgeknipt en desnoods een muts als het koud is.
Geplaatst door: martine | 3 februari 2010 om 19:52
Oh Chris wat een leuk log! Je staat zo lief op de foto met dezelfde lach als nu. Wat een verhaal dat je moeder je ging testen, arme jij!
Ook ik wil niets op mijn hoofd Chris, al is het nog zo koud, ik zie er niet uit! Ik heb wel twee wollen mutsen, hoedjes, petten, weet ik hoe ze heten, maar ze zijn vreselijk! Vandaag echter had ik er graag een bij me gehad tijdens onze wandeling langs de polders, KOUD dat het was!!!
Geplaatst door: Corrie | 3 februari 2010 om 19:57
Chris wat een prachtig historisch logje! En wat een herkenbare dingen! Toen de foto op de Dam werd genomen was ik bijna 4 maanden... En wat líjk je op je moeder; de zelfde lach! En wat lijk je nóg op 'toen'!!
En die broek (plusfour) van je broer... Ik heb nog een foto van de twee broers van mijn vader in net zo'n "drollenvanger"... (sorry, Rotterdams dialect) Heerlijk. Ik heb genoten van de sfeer. Dank je wel! En ja, een hoed móest als je naar buiten ging. net als handschoenen. Toen mijn oma in een verpleeghuis woonde (uiteindelijk, want mijn moeder heeft járen voor haar gezorgd) kwam een van haar zussen (lang, mager) op bezoek, en hield dan de hele tijd dat zij naast haar zat haar (hoge) hoed op. Ik vond het géén gezicht, en het zal vast toen begonnen zijn dat ik een hekel aan hoeden kreeg...
Liefs,
Geplaatst door: Rian | 4 februari 2010 om 0:59
Goeiemorgen Chris,
Wat een warm familie verhaal, heerlijk dat je uit zo een warm nest komt, en er met zoveel liefde over kan vertellen.
Koester die dierbare herinneringen meid, maar dat doe je ook.
Prachtig dat je nog van die mooie spullen hebt van je moeder, erg mooi ook die hoedendoos.
Enne ben jij uit de oorlogstijd, nou compliment, dat zou je niet zeggen als ik je foto'tje bekijk.
Fijne dag Annelies.H.
Geplaatst door: Annelies.H. | 4 februari 2010 om 7:47
Hoi Chris,
Bij mijn moeder op de kast staat een hoedendoos die ik voor haar kocht, ik denk dat ik een tiener was en vond deze doos zo mooi! Erin zitten grote flaphoeden, een lichtblauw en een witte voor zomers naar de kerk en een donkerblauwe voor 's winters, tenminste als het niet te koud was, want dan droeg ze prachtige op maat gemaakte nertshoedjes, zilvergrijs en een bruine. Maar helaas, het koppie is kleiner geworden en de dikke haardos uitgedund, de hoedjes zijn te groot geworden en dus draagt ze nu mutsen. Maar ik vond het als kind een prachtig gezicht, mijn moeder en haar hoeden! Fijne dag, groetjes
Lida
Geplaatst door: Lida | 4 februari 2010 om 10:00
Wat een enig verhaal Chris, en ja vroeger werden er nog hoeden gedragen.
Ik heb ook vele foto´s , die genomen zijn op de dam, ja dat had je vroeger, en de poppenkast, ik kan door wel uren doorbrengen.
Mijn moeder droeg wel veel bontmutsen, en ik had baretten, van gehaakt tot vilt, maar een hoeden mens ben ik nog steeds niet, ik loop voor joker, had hem vanmorgen weer op mijn berenmuts die heb hier wel nodig, maar ik ben blij als ik hem weer af mag zetten.
Ook mijn moeder ging elke week naar de kapper, dat deed je toen nog, ze verdiende niet veel, maar ze moest elke zaterdag naar de kapper, en ik mocht dan altijd mee.
Schitterende hoeden dozen.
het is leuk om weer een beetje nostalgie te lezen.
Toen we in Schotland woonden, moest ons buurmeisje voor communie, ik mocht mee, maar moest wel een hoed op, want het was in de katholiek kerk, toen we binnen kwamen hadden Maggy en ik alleen een hoed op, de kerk zat vol. en toen sprak de dominee, ik vind het toch enig dat een dame tenminste nog een hoed op heeft, Maggy snapte hier niets van want we waren toch met zijn 2en! keek dus ook achterom zo van ! hoe kan dat nu! maar één hoed!!! ja jullie snappen het al, had die van mij allang afgezet.grinnik.
Fijne dag Chris.
Geplaatst door: Johanna Zweden | 4 februari 2010 om 12:28
Wat een stukje met herkenning.
Ook mijn moeder liep vaak met een hoed op.
We winkelden vanuit het Gooi vaak in Amsterdam en op de Dam had je inderdaad een poppenkast. Ik was dat vergeten.
Ook ik werd voor kinderlokkers gewaarschuwd.
Je hebt een prachtig verhaal geschreven.
Geplaatst door: Annelies vdB | 4 februari 2010 om 13:43
Chris wat een leuk verhaal. Mooie foto daar op de dam. Een hoedje stond je moeder goed.
Mooi om af en toe een in die oude hoedendoos met ansichten te neuzen.
Fijne dag, groetjes
Geplaatst door: willy | 4 februari 2010 om 13:52
hallo Chris wat een mooi verhaal en de fotos ook prachtig ik heb ook nog zo een foto van mn moeder met een grote strik in het haar het kwam ineens terug dat ik hem nog had toen ik die van jou zag.En je hebt een schitterende hoedendoos.Je schrijft toch wel heel herkenbaar voor vele van ons.groetjes Nelleke
Geplaatst door: nelleke | 4 februari 2010 om 21:27
Wat een mooi hoedenverhaal Chris. Een prachtige hoedendoos heb je.
Mij staat ook niks op mijn hoofd, maar de afgelopen tijd heb ik wel met een muts gelopen eh, gefietst. Puur voor de functionaliteit. LOL
Geplaatst door: dineke | 5 februari 2010 om 9:13
Oh wat een heerlijk verhaal. Zo herkenbaar!
Mijn DH heeft ook bij de poppenkast op de Dam heel wat tijd doorgebracht. (volgens zijn moeder)
Ja een hoed hoorde er bij. Zo was het eigenlijk ook min of mee not done om met lang los haar achter een kinderwagen te lopen (als jij de moeder was) Dan had je je haar keurig kort en in de krul.
Dat is tenminste zoals ik het herinner zoals het er in Haarlem aan toe ging (in die jaren) hahahahaha
groetjes
Geplaatst door: Willeke | 6 februari 2010 om 18:26
AAA wat een mooie aandoenlijke foto's.
en een liefff hoedenverhaal erbij !!
Heel fijne week !!;-)
Geplaatst door: marian'ne m | 6 februari 2010 om 18:53
Haha, jij bent lekker gefopt door je moeder? Mooi test was het wel. Mooie hoedendoos heb je daar. Zit het echte hoedje er nog in?
Geplaatst door: Marijna | 12 februari 2010 om 23:17