Chris Jones' weblog

Internet?! Je krijgt er soms wat van!!

Dit is een ernstig logje, nodig aan het begin van dit jaar. Hoe vaak worden we niet gewaarschuwd voor het Internet, dat je er iets van kan overhouden, iets van kan krijgen! Welnu, het is waar! Ik kan uit ervaring spreken. Luister maar. Vorige week dinsdag kreeg ik zo maar een mailtje van een mij totaal onbekende man, jawel. Na 2 regels lezen dacht ik: dit is een Zuid Afrikaan of hij heeft daar lang gewoond. En ja, ik had gelijk. Aan het eind van zijn berichtje maakte hij bekend: 'Soos u zien ben wij eigentlik van Zuid afrika'. Maar waar ging het om. Zijn moeder is 1½ jaar geleden overleden en hij was nu bezig haar spulletjes op te ruimen. En wat kwam hij tegen? Een hele verzameling vingerhoedjes! Die wilde hij niet zomaar wegkieperen, er zat toch een emotionele waarde aan. Dus, hup, het Internet op! En waar kwam hij terecht?! Precies, op mijn webog!! Of ik belangstelling had voor die verzameling? Ja hoor, natuurlijk, u bent van harte welkom. En zo stond hij op de laatste dag van het vorige jaar in onze kamer met een paar doosjes en rekjes. Jammer genoeg hadden hij en zijn vrouw geen tijd voor koffie met iets lekkers, ze moesten haastig door. Op deze manier ben ik zomaar ineens 108 vingerhoedjes rijker en ook nog 28 prachtige lepeltjes! Dat bedoel ik nou: je kan zomaar iets krijgen van Internet!! Rudi, heel erg bedankt. De hoedjes hebben allemaal al een plekje gevonden in onze kamer. Er zitten een paar series bij en een heel stel uit Zuid Afrika. Als bewijs dat het echt waar is, stop ik er een paar fotootjes bij, maar ik weet zeker dat jullie me ook geloofd hadden zonder dat bewijs. Zo, en nu gaan we genieten van de sneeuw. Op 2 januari maken we altijd een trip met de auto, maar door de sneeuw en gladheid doen we dat vandaag maar niet. We gaan lekker met de hond door de sneeuw wandelen. Het is weer zó schitterend.

Joke

Gistermorgen ging ik op weg om Joke Faber uit Zweden voor de eerste keer te ontmoeten. Het was eigenlijk de bedoeling dat we elkaar vorige week al zouden zien, maar Joke werd ziek. Gelukkig knapte ze zover op dat ik gister toch naar haar huis kon. Dat wil zeggen, naar het huis van haar moeder. Ik kon het vrij makkelijk vinden en ik werd al vrolijk begroet door de voortuin: een heleboel bloeiende planten in potten, een gezellig zitje en naast de voordeur twee bordjes. Eén met 'Welcome' en een ander met 'House of love'. Dan aarzel je toch niet langer om aan te bellen! Toen werd ik ontzettend hartelijk binnengehaald door de moeder en Joke. De koffie stond al klaar, met wat lekkers, en jullie begrijpen dat we heel wat gebabbeld hebben. Joke had iets heel leuks voor me meegenomen uit haar huis. Kijk maar.

Het is een naai buideltje uit het begin van de vorige eeuw. Op de bodem zit een spelden kussentje en daar om heen vakjes voor kleine dingetjes. Zo schattig! Maar er zat nog meer in het buideltje:

Allemaal kleine pakjes, haast zonde om ze open te maken. Nou was ik helemaal vergeten dat Joke een paar vingerhoedjes voor me mee zou nemen. En je raadt het natuurlijk al, in elk pakje zat een vingerhoedje!

's Middags waren we nog een paar uurtjes bij Sylkamode. Altijd héél gevaarlijk..... Ik vind het toch wel heel erg leuk om op deze manier nieuwe contacten te maken, leuke dingen over je hobby te delen, maar ook dingen die met heel andere facetten van het leven te maken hebben. Zo waardevol.
Nog allemaal de groeten van Joke en een fijn weekend.

Langzaam maar zeker

Langzaam maar zeker wordt mijn siggy-doos gevuld met de meest uiteenlopende siggies. En in mijn speciale map zitten al een heleboel meegestuurde briefjes. Bedankt Hanneke, Gerda, Monique en ook Katrien!
De siggy van Katrien kwam helemaal onverwacht. Ze had opgemerkt dat ik vingerhoedjes verzamel en vroeg me of ik het leuk vond als ze mij een vingerhoedje van haar omgeving zou sturen. Dat vond ik natuurlijk te gek. In haar pakje zat ook deze siggy. Ze heeft er speciaal nog eentje voor mij gemaakt, want ze verzamelt zelf al heel lang geen siggies meer. Heel erg lief van je Katrien! Linksonder haar vingerhoedje en rechts eentje die ik van Corrie kreeg. Had ze gekocht tijdens het midweekje op de Veluwe. Vreselijk leuk allemaal.

Meer vingerhoedjes

Mijn verzameling vingerhoedjes is weer aangevuld met 5 stuks. Onverwacht kreeg ik van de dochters van een vriendin een vingerhoedje uit Delden, eentje uit de Ardennen (de 2 links op de foto) en eentje uit Griekenland (made in Greece!) De middelste van tin heb ik in Canada gekocht en die opvallende witte natuurlijk in New York (made in China!) in China town.... Ik heb er nu 47, dus dat gaat goed.